Moduł Younga materiałów ogniotrwałych magnezjowo-chromitowych
PBN-AR
Instytucja
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Informacje podstawowe
Główny język publikacji
pl
Czasopismo
Materiały Ceramiczne
ISSN
1505-1269
EISSN
Wydawca
Polskie Towarzystwo Ceramiczne
DOI
Rok publikacji
2013
Numer zeszytu
2
Strony od-do
151-155
Numer tomu
65
Link do pełnego tekstu
Identyfikator DOI
Liczba arkuszy
Autorzy
Słowa kluczowe
pl
moduł Younga materiały ogniotrwałe materiały magnezjowo-chromitowe
en
Young’s modulus refractories magnesia-chrome materials
Open access
Tryb otwartego dostępu
Otwarte czasopismo
Wersja tekstu w otwartym dostępie
Wersja opublikowana
Licencja otwartego dostępu
Inna
Czas opublikowania w otwartym dostępie
Po publikacji
Ilość miesięcy od publikacji
1
Data udostępnienia w sposób otwarty
Streszczenia
Język
pl
Treść
Moduł Younga jest stałą materiałową, niezbędną do obliczeń inżynieryjnych związanych z projektowaniem wyłożeń ogniotrwałych i eksploatacją urządzeń cieplnych. Obliczanie naprężeń cieplnych, wyznaczanie dopuszczalnych szybkości rozgrzewania obmurzy, czy kryterialna ocena odporności na wstrząsy cieplne ceramiki to przykłady problemów technicznych, do rozwiązania których niezbędna jest znajomość wartości modułu E, wyznaczanego zwykle metodami statycznymi lub dynamicznymi. Często w obliczeniach stosuje się wartości E uzyskane w temperaturze pokojowej. Powstaje problem: czy słuszne jest przyjmowanie jednej wartości modułu w obliczeniach dotyczących szerokiego zakresu temperatur, czy materiały o zbliżonym składzie chemicznym i fazowym istotnie różnią się wartościami modułu E oraz czy wszystkie odmiany stosowanych obecnie metod wyznaczania modułu dają równie wiarygodne wyniki. Niniejszy artykuł stanowi próbę odpowiedzi na postawione wyżej pytania. Wykonano kompleksowe badania 5. odmian wyrobów magnezjowo-chromitowych o zbliżonej zawartości Cr2O3, metodą rezonansową wyznaczono zależność modułu Younga od temperatury w zakresie 20-1000 °C, zaś metodą statyczną wyznaczono wartości E w temperaturach 450, 700, 950 i 1200 °C. Wyniki porównano z wartościami wyznaczonymi metodą rezonansową w 20 °C. Podsumowano wyniki uzyskane na obecnym etapie badań.
Język
en
Treść
Young’s modulus is the material constant necessary for engineering calculations related to design of refractory linings and operation of thermal units. Calculation of thermal stresses, determination of allowable heating rates of furnace linings or criterion-referenced assessment of ceramics’ resistance to thermal shocks are the examples of technical problems to be solved, requiring the knowledge of E modulus, which is usually determined by static or dynamic methods. In calculations the values of E modulus obtained at ambient temperature are frequently applied . This is where the problem arises: is it right to adopt one value of the modulus in calculations concerning a wide range of temperatures, do materials with a similar chemical and phase composition differ considerably in their E modulus values and do all the varieties of the currently applied methods for determining the modulus give equally reliable results? This article is an attempt to answer the above questions. Comprehensive investigations into 5 varieties of magnesia-chrome products having a similar content of Cr2O3 have been conducted, the dependence between Young’s modulus and temperature ranging from 20-1000 °C has been established, E values at 450 °C, 700 °C, 950 °C and 1200 °C have been determined by the static method. The results have been compared to the values determined by the resonance method at 20 °C. The results obtained at the current stage of research have been summarized.
Cechy publikacji
ORIGINAL_ARTICLE
Inne
System-identifier
572938