Interferony: między strukturą a funkcją
PBN-AR
Instytucja
Wydział Matematyczno-Przyrodniczy (Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie)
Informacje podstawowe
Główny język publikacji
pl
Czasopismo
Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej
ISSN
0032-5449
EISSN
1732-2693
Wydawca
Index Copernicus
DOI
Rok publikacji
2014
Numer zeszytu
Strony od-do
428-440
Numer tomu
68
Identyfikator DOI
Liczba arkuszy
Słowa kluczowe
pl
interferony typu I II III
receptory interferonów
ochrona antywirusowa
en
interferons type I II III
interferon receptors
antiviral protection
Streszczenia
Język
pl
Treść
Interferony to rodzina białek wytwarzanych przez różnorodne komórki, m.in. w odpowiedzi na infekcję wywołaną przez wirusy. Obecnie rozróżniamy trzy typy interferonów. Sklasyfikowano je na podstawie sekwencji nukleotydów, oddziaływań z określonymi receptorami, umiejscowienia chromosomowego, struktury oraz fizykochemicznych właściwości. Do typu I zaklasyfikowano następujące rodzaje interferonów: α, β, ω, κ, ε, ζ, τ, δ, ν. Rozpoznaje je i wiąże receptor utworzony przez dwa peptydy IFN-αR1 oraz IFN-αR2. Typ II interferonów to interferon γ, łączy się z receptorem, który tworzą podjednostki IFNGR-1 i IFNGR-2. Nową rodzinę interferonów typu III stanowią IFN-λ1, IFN-λ2 oraz IFN-λ3. Oddziałują one z receptorami utworzonymi przez podjednostki IFN-λR1 i IL-10R2. Wysoki stopień ochrony przeciwwirusowej jest osiągany w wyniku działania IFN-α, IFN-β oraz IFN-λ. Dziełanie przeciwwirusowe interferonów polega na indukowaniu i regulowaniu wrodzonych i nabytych mechanizmów odpornościowych. Wiążąc się z receptorami transbłonowymi, IFN oddziałują na komórki docelowe aktywując głównie szlaki JAK-STAT, ale również inne szlaki sygnałowe. Powoduje to wzbudzanie i aktywację wielu swoistych czynników przeciwwirusowych, takich jak RNA-aktywowanej kinazy białkowej (PKR), kaskady z udziałem rybonukleazy 2-5A, białka Mx i kilku szlaków apoptotycznych. W wyniku ochronnego działania interferonów ulega zatrzymaniu wiązanie się wirusów z komórkami, wnikanie cząstek wirusa do ich wnętrza, zahamowanie uwalniania nukleokapsydu z osłonki. Zakłócane są procesy transkrypcji i translacji białek strukturalnych uniemożliwiających powstawanie wirionów lub pączkowanie wirusów, a w wyniku degradowania wirusowego mRNA, są uruchamiane procesy hamowania syntezy łańcuchów wirusowych białek i dalsze pobudzanie komórek układu odpornościowego.
Język
en
Treść
Interferons are a family of proteins that are released by a variety of cells in response to infections caused by viruses. Currently, we distinguish three types of interferons. They are classified based on the nucleotide sequence, interaction with specific receptors, chromosomal location, structure and physicochemical properties. The following interferons are classified as type I: α, β, ω, κ, ε, ζ, τ, δ, ν. They are recognized and bound by a receptor formed by two peptides, IFN-αR1 and IFN-αR2. Representative of type II interferons is interferon-γ. It binds to a receptor composed of chains IFNGR-1 and IFNGR-2. The recently classified type III interferons comprise IFN-λ1, IFN-λ2, and IFN-λ3. They act on receptors formed by λR1 IFN-and IL-10R2 subunits. A high level of antiviral protection is achieved by IFN-α, IFN-β and IFN-λ. Antiviral activity of interferons is based on the induction and regulation of innate and acquired immune mechanisms. By binding to transmembrane receptors, IFN interacts with target cells mainly by activating the JAK/STAT, but also other signaling pathways. This leads to induction and activation of many antiviral agents, such as protein kinase RNA-activated (PKR), ribonuclease 2-5A pathway, and Mx proteins, as well as numerous apoptotic pathways. As a result of the protective effect of interferons, the virus binding to cells and viral particles penetration into cells is stopped, and the release of the nucleocapsid from an envelope is suppressed. Disruption of transcription and translation processes of the structural proteins prevents the formation of virions or budding of viruses, and as a result degradation of the viral mRNA; the started processes inhibit the chain synthesis of viral proteins and therefore further stimulate the immune system cells.
Cechy publikacji
ORIGINAL_ARTICLE
Inne
System-identifier
579416
CrossrefMetadata from Crossref logo
Cytowania
Liczba prac cytujących tę pracę
Brak danych
Referencje
Liczba prac cytowanych przez tę pracę
Brak danych