Abundance and distribution of owls Strigiformes in the Pieniny Mountains National Park (southern Poland) – the pattern of changes in the protected area after 10 years
PBN-AR
Instytucja
Wydział Leśny (Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie)
Informacje podstawowe
Główny język publikacji
en
Czasopismo
Ornis Polonica
ISSN
2081-9706
EISSN
Wydawca
DOI
URL
Rok publikacji
2014
Numer zeszytu
Strony od-do
83-95
Numer tomu
55
Identyfikator DOI
Liczba arkuszy
0.6
Autorzy
(liczba autorów: 2)
Słowa kluczowe
pl
sowy, Strigiformes, Pieniny, zagęszczenia sów
en
owls, Strigiformes, Pieniny Mts., density of owls
Streszczenia
Język
pl
Treść
Liczebność i rozmieszczenie sów Strigiformes w Pienińskim Parku Narodowym – obraz zmian na obszarze chronionym po 10 latach. Abstrakt: Praca przedstawia wyniki inwentaryzacji sów prowadzonej w 2012 roku w Pienińskim Parku Narodowym i porównuje je z danymi z 2002 roku. Cenzus powadzono przy użyciu metody kartograficznej połączonej ze stymulacją głosową. Stwierdzono sześć gatunków sów, wśród których najliczniejszy był puszczyk Strix aluco, występujący w zagęszczeniu 7,7–9,5 pary/10 km2 . Zagęszczenie pozostałych gatunków było niższe: puchacz Bubo bubo 2,6 pary/10 km2 , sóweczka Glaucidium passerinum 2,2 pary/10 km2 , włochatka Aegolius funereus 0,9–2,2 pary/10 km2 , puszczyk uralski Strix uralensis 0,9–1,7 pary/10 km2 i uszatka Asio otus 0,4–1,7 pary/10 km2 . Ogólne zagęszczenie zespołu lęgowych sów w 2012 r. wynosiło 14,6–19,8 pary/10 km2 i wzrosło na przestrzeni minionej dekady (12,9–16,3 par/10 km2 w 2002). W porównaniu z 2002 rokiem wykazano wzrost zagęszczenia puszczyka, sóweczki, włochatki i puszczyka uralskiego. U puchacza i uszatki nie odnotowano zmian liczebności. Na tle innych części kraju, Pieniny wyróżniają się bogactwem gatunkowym oraz wysokim zagęszczeniem całego zespołu sów. Przypuszczalnie przyczyną tego jest wysoki reżim ochronny, dobry stan zachowania 84 zróżnicowanych siedlisk lęgowych oraz dostępność bazy pokarmowej, a także łagodny klimat, co jest szczególnie istotne dla gatunków osiadłych.
Język
en
Treść
This paper presents the results of the owl survey conducted in 2012 in the Pieniny National Park (southern Poland) and compares them with the results from 2002. The survey was carried out using the mapping method and playback. Six species of owls have been recorded, of which Tawny Owl Strix aluco (density 7.7–9.5 pairs/10 km2 ) was the most common. The densities of the other species were lower: Eagle Owl Bubo bubo 2.6 pairs/10 km2 , Pygmy Owl Glaucidium passerinum 2.2 pairs/10 km2 , Tengmalm’s Owl Aegolius funereus 0.9–2.2 pairs/10 km2 , Ural Owl Strix uralensis 0.9–1.7 pairs/10 km2 and Long-eared Owl Asio otus 0.4–1.7 pairs/10 km2 . The total density of the breeding owl community in 2012 was 14.6–19.8 pairs/10 km2 , and it had increased compared to 2002 levels (12.9–16.3 pairs/10 km2 ). During the ten-year period the densities of the Tawny Owl, Pygmy Owl, Tengmalm’s Owl and Ural Owl continued to rise, but no changes in the Eagle Owl and Long-eared Owl numbers were noted. The species richness and high density of the breeding owl community highlights the great importance of the Pieniny Mts. for these birds at the national scale. Potential factors favouring such a pattern are a strict conservation regime in the area, the high quality of various breeding habitats and abundant food resources. In addition, the mild climate of the region is of crucial importance for sedentary species.
Inne
System-identifier
URaa915122634144849b2455426b96e721