Aerial dance jako forma przedłużenia kariery gimnastyczek artystycznych = Aerial dance as a form of extending rhythmic gymnasts' careers.
PBN-AR
Instytucja
Wydział Wychowania Fizycznego (Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku)
Informacje podstawowe
Główny język publikacji
pl
Czasopismo
Rocznik Naukowy / Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku
ISSN
1730-7953
EISSN
Wydawca
Wydaw. Uczelniane Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku
DOI
Rok publikacji
2016
Numer zeszytu
Strony od-do
61-66
Numer tomu
26
Link do pełnego tekstu
Identyfikator DOI
Liczba arkuszy
Słowa kluczowe
polski
gimnastyka artystyczna
aerial dance
gibkość
angielski
rhythmic gymnastics
Aerial Dance
flexibility
Open access
Tryb otwartego dostępu
Otwarte czasopismo
Wersja tekstu w otwartym dostępie
Wersja opublikowana
Licencja otwartego dostępu
Creative Commons — Uznanie autorstwa-Niekomercyjne
Czas opublikowania w otwartym dostępie
Razem z publikacją
Data udostępnienia w sposób otwarty
Streszczenia
Język
polski
Treść
Praca porusza zależności pomiędzy gimnastyką artystyczną a aerial dance – dynamicznie rozwijającą się w ostatnich latach formą ruchu. Gimnastyka artystyczna charakteryzuje się wczesnym doborem, ale też wczesną, jak na sport wyczynowy, specjalizacją. Statystycznie gimnastyczki artystyczne rozpoczynają ukierunkowane treningi już w wieku 4–5 lat, a kończą w wieku 20–22 lat. Pod wpływem wieloletnich treningów rozwijają u siebie specyficzne dla tej dyscypliny zdolności motoryczne. Po zakończeniu kariery sportowej, coraz częściej decydują się na rozpoczęcie nauki tańca w powietrzu jako możliwość wykorzystania nabytych umiejętności. Narzędziem badań była ankieta, przeprowadzona wśród 13 gimnastyczek artystycznych, które zakończyły karierę sportową i aktualnie zajmują się akrobacjami powietrznymi (aerial dance). Formularz był wypełniany w formie cyfrowej, stworzonej za pomocą narzędzi oferowanych przez usługę survio.com. Do zestawienia wyników użyto również programu Microsoft Exel. Nabyte pod wpływem długoletniego treningu specyficzne dla gimnastyki artystycznej umiejętności są w pełni przydatne w akrobacjach powietrznych. Do najczęściej wykorzystywanych zdolności motorycznych należą: gibkości, zdolność łączenia ruchów oraz siła mięśniowa. Chcąc wykonywać efektowne ewolucje wymienione zdolności muszą być na wysokim poziomie. Można zatem uznać, że taniec w powietrzu, czyli aerial dance jest doskonałą formą przedłużania kariery zawodniczej gimnastyczek artystycznych.
Język
angielski
Treść
The paper deals with the relationship between rhythmic gymnastics and aerial dance, a rapidly developing in recent years form of movement. Rhythmic gymnastics is characterized by early selection, but also early specialization, as for competitive sport. Statistically, rhythmic gymnasts start targeted training at the age of 4–5 years and ends it at the age of 20–22 years. Uoeÿer the influence of many years of training they develop motor abilities specific to the discipline. After the end of their sporting career, more and more often they decide to start learnøg to dance in the air as a possibility to use the acquired skills. The research tool was a survey carried out among 13 rhythmic gymnasts who ended their sports career and are currently engaged in air acrobatics (Aerial Dance). The form was filled in in a digital form, created with a use of tools offered by the service survio.com. Also Microsoft Excel was used to compile the results. Skills specific to rhythmic gymnastics which have been acquired under the influence of long-term training are fully useful in air acrobatics. The most commonly used motor skills include flexibility, the ability to combine movement and muscle strength. To perform spectacular stunts these capabilities must be at a high level. It can, therefore, be concluded that dance in the air or Aerial Dance is an excellent way of extending rhythmic gymnasts’ career.
Cechy publikacji
Oryginalny artykuł
Inne
System-identifier
PX-58dd2666d5de391ccd0d8331