Trwałość i innowacyjność obrzędu. Na przykładzie etapów dawnego i współczesnego wesela z terenów południowego Podlasia
PBN-AR
Instytucja
Wydział Humanistyczny (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)
Informacje podstawowe
Główny język publikacji
polski
Czasopismo
Konteksty. Polska Sztuka Ludowa (15pkt w roku publikacji)
ISSN
1230-6142
EISSN
Wydawca
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk
DOI
Rok publikacji
2017
Numer zeszytu
Strony od-do
364-370
Numer tomu
1-2
Link do pełnego tekstu
Identyfikator DOI
Liczba arkuszy
0,9
Autorzy
(liczba autorów: 1)
Streszczenia
Język
Treść
Wykorzystując teorię kodów Nikity I. Tołstoja autorka pokazuje trwałość i zmienność elementów dawnego i współczesnego wesela z terenów wschodniej Polski. Swoje rozważania opiera na analizie zapisów wesel, zaczerpniętych ze źródeł drukowanych z XIX, XX i XXI wieku oraz materiałach archiwalnych i własnych badaniach terenowych. Za N.I. Tołstojem wyróżnia kody: werbalny, akcjonalny, przedmiotowy, personalny, temporalny, lokatywny i muzyczny. Stwierdza, że w obrzędzie weselnym współdziałaj one ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, przez co tworzą wspólny kod synkretyczny, pozwalający na zaprezentowanie obrzędu jako spójnej całości. Uważa, że najbardziej stabilnym i najważniejszym kodem w obrzędzie weselnym, jest kod akcjonalny, dzięki któremu możemy odtworzyć sekwencyjność wesela. Autorka wyodrębnia 21 etapów w weselu tradycyjnym i współczesnym, które w kolejności omawia. Na podstawie analiz kolejnych etapów weselnych pokazuje trwałość i zmienność pewnych jego elementów składających się na poszczególne kody kulturowe. W podsumowaniu omawia stabilność i zmiany, jakie zaszły w obrębie wymienionych na wstępie kodów.
Inne
System-identifier
PX-5add87b6d5def64e7c7bc029