×

Serwis używa ciasteczek ("cookies") i podobnych technologii m.in. do utrzymania sesji i w celach statystycznych. • Ustawienia przeglądarki dotyczące obsługi ciasteczek można swobodnie zmieniać. • Całkowite zablokowanie zapisu ciasteczek na dysku komputera uniemożliwi logowanie się do serwisu. • Więcej informacji: Polityka cookies OPI PIB


  • Tytuł artykułu:
    Wspomnienia Tarnopolan, t. I, cz. 1.
  • Opublikowany w czasopiśmie:
  • Rocznik 2014,  tom 44
  • 115-148
  • Inne o charakterze cytowalnym
  • polski
  • article-b08ee616-4209-4e70-8c1c-5d3cc6f7fef6
  • 87645
  • 10.10.2015 20:56:47
  • Czesław Eugeniusz Blicharski Autor (w tym Współautor) [1]
  • Jan Brzeski Autor (w tym Współautor) [1]
  • [1] brak afiliacji
  • Brak afiliacji
Nie znaleziono publikacji cytujących ten artykuł
  1. Mieszkanka Tarnopola, uczennica Liceum ss. Józefitek (1912-1914), nauczycielka tarnopolskiejszkoły powszechnej im. J. Słowackiego do 1939 r., w latach okupacji niemieckiej pracownica tarnopolskiejinspekcji skarbowej, zmarła w Zabrzu. 2 Adam Czarnecki, s. Jana, ur. 25 XII 1873 r., auskulant sądu obwodowego w Tarnopolu (1899-1900),od 1 I 1900 r. urzędnik sądowy w Żabiem k. Kosowa, zastępca prokuratora (1908-1914), członekKoła TSL (1910-1938), członek zarządu Kółka Rolniczego (10 XII 1912), członek Zarządu PowiatowejOrganizacji Narodowej (1918-1919); w czasie inwazji ukraińskiej wobec wewnętrznego sporureprezentował grupę popierającą przewodniczącego Organizacji Narodowej dr Romualda Schmidta,aresztowany wraz z prof. St. Juzwą i braćmi Kuzianami, po uwolnieniu miasta jego komisarz rządowy(1919-1920), kandydat w wyborach do Rady Miasta (lipiec 1927 r.), wiceprezes tarnopolskiegoSądu Okręgowego (grudzień 1927 r.), przewodniczący miejskiej komisji wyborczej nr 54 (1929), od 1 IX 1928 r. w Sanoku, gdzie zmarł, pochowany w Tarnopolu 19 IV 1938 r.; córki: Wanda i Maria(Witkowska).
  2. VIII 1879 r. w Starej Wsi (nowicjat), słuchacz filozofii w Krakowie (1883-84), Starej Wsi (1884--1885) i w Konwikcie Jezuitów w Chyrowie (1885-86) oraz teologii w Krakowie (1888-1890), gdzieotrzymał święcenia kapłańskie 22 VI 1890 r., profesor, prokurator i minister Zakładu oo. Jezuitóww Chyrowie w l. 1886-1897), superior w Ławrowie (1898-1899), minister w Krakowie (1899-1901),operariusz, katecheta i minister w Kołomyi (1901-1902), a w l. 1902-1917 w tarnopolskim Kolegiumoo. Jezuitów, pracował jako katecheta 7-mio klasowej szkoły dla dziewcząt im. Św. Jadwigiw Tarnopolu, w grudniu 1915 r. wywieziony przez Rosjan do więzienia w Kijowie (powrócił w lutym 1917 r.), na przełomie roku 1918/1919 więziony przez Ukraińców wraz z innymi w tarnopolskimKolegium oo. Jezuitów, 13 VI 1919 r. na krótko uciekł do Lwowa (wrócił pod koniec lipca), od
  3. Prawdop. Klara Steczówna, ur. 1862 r., nauczycielka od 1 IX 1895 r., ucząca w szkole im. Św. Jadwigiw l. 1908-1914. 4 Karol Kargol, ur. w 1877 r., ksiądz Towarzystwa Jezusowego (święcenia w 1904 r.), rezydent tarnopolskiegoKolegium oo. Jezuitów (1911).
  4. X 1903 r. przejął na powrót, pełniący rolę parafialnego (dopiero 11 X 1908 r. przeniesiono parafiędo nowego kościoła) dawny dominikański kościół i klasztor, od 2 października 1909 r. do 1914 r.przeor konwentu dominikańskiego (przeprowadził restaurację kościoła przywracając mu m. in. klasycystycznykształt jego kopuły), po okupacji miasta przez Rosjan (od 23 VIII 1914 r. do 1917)ponownie był przeorem oo. Dominikanów od 1917 r., później w latach 1930-1933 tylko kaznodziejąi rekolekcjonistą w Tarnopolu, w Krakowie i Gidlach (1943-1948), gdzie zmarł.
  5. Aleksandra Studzińska, nauczycielka szkoły wydziałowej żeńskiej im. św. Jadwigi w Tarnopolu(1893-1912), a następnie dyrektorka szkoły (1913-1914), członek i zastępca sekretarki Kongregacji„Dzieci Marii” przy kościele oo. Jezuitów (1904), członek Koła TSL (1913-1914), w 1915 r. wywiezionawraz z oo. Jezuitami przez Rosjan do Kijowa.
  6. Józef Szeląg, ur. w 1873 r. w Tarnopolu, syn robotnika kolejowego, uczeń wyższego Gimnazjumw Tarnopolu, członek szkolnej tajnej organizacji „Żuawi” (1892-1894), aresztowany przez austriackąpolicję tuż przed maturą, oskarżony o „zbrodnię stanu, obrazę majestatu tudzież przekroczenie przeciw publicznym zakładom i urzędom”, pomimo uniewinnienia niedopuszczony do matury, wyjechałdo Szwajcarii, gdzie ukończył studia medyczne, lekarz w Tarnopolu w l. 1906-1914, uprowadzonyprzez bolszewików we wrześniu 1920 r, powrócił po wojnie, członek Koła TSL (1924-1930),zwolniony przez tarnopolski Urząd Wojewódzki z pełnienia „dalszych obowiązków” 28 II 1925 r.,prowadził prywatną praktykę lekarską, członek wspierający WĆKS „Kresy” (1937), zmarł w 1948 r.w Tarnopolu.
  7. Eugeniusz Kessler, ur. w 1836 r. w Warszawie, uczestnik powstania styczniowego 1863 r., emigrantwe Francji, inżynier budowy dróg, od 1872 r. w Galicji, urzędnik Wydziału Krajowego we Lwowie,a od 1890 r. jego oddziału technicznego (drogowego) w Tarnopolu, działacz społeczny Tarnopola:członek Kółka Naukowego Tarnopolskiego(1892), Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zastępcaprezesa w 1895 r., członek wydziału w 1896 r., prezes w l. 1897-1900 i 1907-1908), członek KołaTSL (skarbnik w l. 1898-1899, zastępca prezesa w l. 1904-1905), delegat na walne zgromadzeniekół TSL w Galicji (1903), członek Komitetu Budowy Ochronki Polskiej, członek sądu honorowego„Kasyna” miejskiego, od 1910 r. na emeryturze.
  8. Olga Helena Rybakówna, mieszkanka Tarnopola, córka inżyniera, budowniczego linii kolejowych,członek Towarzystwa Przyjaciół Muzyki (III 1905), świadectwo dojrzałości (eksternistyczna matura)uzyskała w październiku 1911 r. w c.k. męskim Seminarium Nauczycielskim, założycielka (1 IX1908) koncesjonowanej szkoły śpiewu (przy ul. Agenora 9), członek Koła TSL (1910-1939), nauczycielkaśpiewu w tarnopolskim II Gimnazjum (10 VII 1923) i w Prywatnym Gimnazjum żeńskimLenkiewiczowej, a od roku 1932/33 nauczycielka w szkole powszechnej, członek komisji egzaminacyjnejdla nauczycieli szkół powszechnych, po drugiej wojnie światowej zamieszkała w Bytomiu,gdzie w 1950 r. zmarła w Domu Starców. 9 Franciszek Oziębło (Oziębły), ur. w 1880 r. w Osieku, mieszkaniec Tarnopola, nauczyciel tarnopolskiegoI Gimnazjum i Liceum ss. Józefitek (uczył j. łacińskiego), kierownik szkoły handlowej TSL(1913), członek Koła TSL (1910-1913), wydziału Koła Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych(20 II 1913), w sierpniu 1913 r. przeniesiony do Lwowa, uczestnik Obrony Lwowa (1-22 XI 1918)oraz kampanii bezpieczeństwa i dobra publicznego, wizytator Kuratorium Lwowskiego OkręguSzkolnego w 1927 r., przewodniczący egzaminów maturalnych w tarnopolskim Prywatnym GimnazjumLenkiewiczowej (23-25 V 1927). 10 Kazimierz Wiakowski, mieszkaniec Tarnopola, nauczyciel w II Gimnazjum (1907-1909), w Liceumss. Józefitek i w I Gimnazjum (1911-1914, 1921-1926) oraz od roku szkolnego 1926/27 w PolskimGimnazjum Wolnego Miasta Gdańska, żołnierz armii austriackiej od 1914 r., przebywał w niewolirosyjskiej do 1920 r., przewodniczący Koła TSL (1922), zmarł na Kulparkowie we Lwowie 9 IX 1932 r.
  9. IV 1898 r. we Lwowie, kaznodzieja i mówca, od 1903 r. w Tarnopolu, gdzie przybył wrazz pierwszym po 83 letniej przerwie przeorem oo. Dominikanów, Czesławem Mączką, który dn.
  10. II 1872 r. (złożył śluby) w Tarnopolu, i tam przez rok był prokuratorem konwiktu,słuchacz filozofii w Starej Wsi (1875-78) i teologii w Krakowie (1881-83), gdzie został wyświęconyna księdza 2 XII 1883 r., nauczyciel i wychowawca w tarnopolskim Konwikcie Jezuitów (1876--1879, 1883-1885/86 i 1914), minister (administrator gospodarczy) i prokurator kolegium i konwiktuw Chyrowie w l. 1886-94 (nadzorował budowę Zakładu Naukowo-Wychowawczego), mistrznowicjatu i rektor kolegium w Starej Wsi (1894-1900), operariusz konwiktu i moderator SodalicjiMariańskiej w Starej Wsi i Tarnopolu (1900-1903 i 1912-15), kurator Stowarzyszenia Dzieci Maryiw Cieszynie (1908-1912), wywieziony przez Rosjan wraz z innymi w grudniu 1915 r. do więzieniaw Kijowie, gdzie zmarł 13 XII 1916 r.
  11. Celina Wiakowska, ur. w 1892 r., mieszkanka Tarnopola, siostra prof. K. Wiakowskiego i żona drA. Grabowskiego, uczennica prywatnego żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego prof. F. Vogla(matura 1 VII 1913 r.), nauczycielka szkolna od 1 IX 1918 r., najpierw szkoły im Św. Kazimierza,następnie szkoły im. A. Mickiewicza, członek Koła TSL (1924-1939), okres obu okupacji lat drugiejwojny światowej przeżyła w Tarnopolu, a po wojnie mieszkała w Opolu, gdzie zmarła.
  12. Roman Koestlich, przeniesiony w lipcu 1906 r. ze Lwowa, nauczyciel filii Polskiego Gimnazjumw Tarnopolu przekształconej w II Gimnazjum oraz w Liceum ss. Józefitek, członek Koła TSL (1906--1914) i komisji tarnopolskiej Bursy TSL (1913), po pierwszej wojnie światowej dyrektor Gimnazjumw Brzeżanach.
  13. Niusia Sochanikówna, członek Koła TSL w Tarnopolu (1913-1914), bliższych danych brak.
  14. Bolesław Twardowski, ur. 18 II 1864 r. we Lwowie, ksiądz rzymsko-katolicki (święcenia 25 VII 1886 r.), w l. 1902-1918 proboszcz w Tarnopolu (parafię uroczyście objął 17 V 1903 r.), budowniczyparafialnego kościoła (8 IX 1904 r. poświęcenie kamienia węgielnego, 11 X 1908 r. konsekracjakościoła), założył liceum dla dziewcząt kierowane przez sprowadzone z Francji (1904) ss. Józefitki,prałat a od 1908 r. także infułat, członek tarnopolskiego Koła TSL (1903-1918), radny miasta Tarnopola(XII 1906 r., 23 XI 1910 r.), protektor Towarzystwa „Przyjaźń” (Stowarzyszenia robotnikówchrześcijańskich), przewodniczący Towarzystwa Internatu dla uczennic tarnopolskiego SeminariumNauczycielskiego, zastępca przewodniczącego męskiego Towarzystwa św. Wincentego a Paulo(1909), w 1915 r. wywieziony przez Rosjan, później wikariusz generalny archidiecezji lwowskiejna tereny okupowane przez Rosjan, członek kapituły metropolitalnej we Lwowie (6 maja 1918 r.opuścił Tarnopol), biskup sufragan lwowski, zmarł 22 XI 1944 r. wkrótce po pogrzebie metropolitygreko-katolickiego A. Szeptyckiego.
  15. Roman Abraham (1891-1976), ur. we Lwowie, dr praw, oficer kawalerii, gen. brygady Wojska Polskiego(od 1938 r.), żołnierz armii austriackiej pierwszej wojny światowej, obrońca Lwowa (1918--1919), uczestnik walk w Małopolsce Wschodniej i wojny polsko-bolszewickiej 1920 r., dowódcaWielkopolskiej Brygady Kawalerii, a w kampanii wrześniowej 1939 r. Grupy Operacyjnej Kawaleriiw składzie Armii „Poznań” (bitwa nad Bzurą, Puszcza Kampinoska, obrona Warszawy), przebywałw niewoli niemieckiej (1939-1945), w LWP w stanie spoczynku, zmarł w Warszawie.
  16. Henryk Orliński (właśc. Chiel Piczeles) (1873-1953), ur. w Grybowie, student Uniwersytetu Jagiellońskiegoi uniwersytetu w Wiedniu, germanista, dr filozofii UJ (1908), nauczyciel gimnazjumw Brodach (1902) i I Gimnazjum w Tarnopolu (od 1903 r.), działacz społeczny, członek tarnopolskiegoKoła TSL, organizator m. in. gimnazjum żeńskiego w Tarnopolu (1908), kursu handlowegoprzy TSL (od 1910 r. prywatna dwuletnia szkoła handlowa TSL, dyrektor szkoły od 1912 r.) i uczelnidla najuboższych uczniów szkół średnich, członek Polskiego Stronnictwa Demokratycznego (1911),Powiatowej Organizacji Narodowej (wiceprezes w l. 1918-1919, prezes od 1921 r.), z-ca radnegomiasta Tarnopola, w latach pierwszej wojny przebywał w Wiedniu, po powrocie aresztowanyprzez Ukraińców (1919), potem we Lwowie - członek komisji egzaminacyjnej dla uczniów tarnopolskichszkół średnich (uciekinierów), kierownik sekcji administracyjnej Centralnego KomisariatuZiem Wschodnich, generalny sekretarz Komitetu Opieki nad uchodźcami z Małopolski Wschodniej(1920), po powrocie do Tarnopola profesor I Gimnazjum (1920/21) i wydawca „Głosu Polskiego”,dyrektor gimnazjum w Tłumaczu (1921/22), senator Rzeczpospolitej z ramienia Związku Ludowo--Narodowego (do 29 XI 1929 r.), dyrektor prywatnego Seminarium Nauczycielskiego żeńskiegoTSL w Tarnopolu, od 20 X 1929 r. na emeryturze, w latach drugiej wojny światowej na emigracji,od 1948 r. w Krakowie, gdzie zmarł; żona (od 1902 r.) Irena z d. Kahane (1883-1957), córka Maria(1904-1964) Hertrych-Wolańska, ur. w Tarnopolu, zm. w Krakowie.
  17. Robert Franciszek Lamezan-Salins (1869-1930), oficer armii austriackiej (od 1917 r. gen. bryg.),w latach I wojny światowej m. in. szef sztabu Korpusu we Lwowie i Korpusu walczącego na fronciew Karpatach, od 5 XII 1918 r. w Wojsku Polskim, gen. dywizji (1919), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 r., od 1926 r. w stanie spoczynku, właściciel zamku i majątku Świrz, pow. Przemyślany,woj. lwowskie; córka Irena żona gen. T. Bora-Komorowskiego. 18 Józefa Reyowa z d. baronowa Konopka h. Nowina (1856-1938), żona hr. Mieczysława Reya (Werszowiec-Rey) h. Oksza (1836-1918), potomka Mikołaja Reya z Nagłowic, członka Rządu Tymczasowego(1863), posła na Sejm Krajowy Galicyjski (1874-1899), założyciela i pierwszego prezesaTowarzystwa Tatrzańskiego (1874-1885), m. in. właściciela Przecławia; w 1914 r. założyła, utrzymywałai prowadziła przez wiele lat, wraz z córką Marią Heleną, szpital w Mikulińcach.
  18. I 1884 r. w Starej Wsi (nowicjat), krawiec w tarnopolskim Kolegium oo. Jezuitów, jako jedynyz braci pozostał w Kolegium w latach okupacji miasta przez Ukraińców, lecz uciekł przed wkraczającymido Tarnopola bolszewikami 12 VII 1920 r., zmarł w Starej Wsi 27 II 1943 r.
  19. Andrzej Czarnecki, ur. 16 I 1901 r. w Tarnopolu, syn Adama, prokuratora i wiceprezesa Sądu Okręgowegow Tarnopolu, brat Wandy, uczeń II Gimnazjum (matura po ewakuacji przed komisją tarnopolską 29 VI 1919 r. w lwowskim VIII Gimnazjum), w latach drugiej wojny światowej więzieńKL Auschwitz k. Oświęcimia, zmarł w czasie ewakuacji obozu w 1945 r.
  20. Maria Witkowska z d. Czarnecka, ur. w 1906 r. w Tarnopolu, żona Władysława Antoniego (1900--1973), członka POW, żołnierza wojny polsko-bolszewickiej 1920 r., kampanii wrześniowej 1939 r.,Brygady Karpackiej (Tobruk) i kampanii włoskiej (1944-45), emigranta zmarłego w Londynie; córkaAdama Czarneckiego, wiceprezesa Sądu Okręgowego w Tarnopolu, siostra Wandy i Andrzeja, po 1945 r. mieszkała w Zabrzu, gdzie zmarła 23 XII 1980 r.
  21. Tadeusz Franiszyn, ur. 12 VIII 1903 r. w miejscowości Zimna Woda, syn Józefa (1870-1962), tarnopolskiegokolejarza i Katarzyny, zm. na zesłaniu w Kazachstanie (k. Aktiubińska) 15 III 1941 r.,uczeń tarnopolskiego II Gimnazjum od roku 1920/21, jako uczeń-ochotnik uczestniczył w wojniepolsko-bolszewickiej (1920), prezes założonego przez siebie gimnazjalnego kółka teatralnego, egzaminmaturalny złożył 11 VI 1923 r. w Wyższej Szkole Realnej, student krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, inżynier górnik, żołnierz krakowskiej AK (1 II 1942 r. pseud. „Jagoda”), prowadziłfotograficzna dokumentację okupacji niemieckiej, po zakończeniu wojny mieszkał w Krakowie,zmarł 3 VI 1996 r. w Zabrzu.
  22. Kominek, ksiądz rzymsko-katolicki, wikary parafii tarnopolskiej 1915, emerytowany w 1917 r.
  23. Aleksander Solecki, ur. 18 I 1876 r. we Lwowie (matka Klementyna z Jarełkowskich), uczeń lwowskiegogimnazjum klasycznego (matura 1898 r.), student Wydziału Filozoficznego uniwersytetu weLwowie (1903), z-ca nauczyciela Wyższej Szkoły Realnej w Tarnopolu (1 II 1903), członek wydziałuTowarzystwa Przyjaciół Muzyki (1905-1911) i dyrygent jego chóru (1908), zastępca członka wydziałui sekretarz (1908) Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, nauczyciel prywatnego żeńskiegoSeminarium Nauczycielskiego prof. Vogla (1905-1915) oraz prywatnej Szkoły Handlowej TSL,mianowany rzeczywistym nauczycielem w Śniatyniu (maj 1908 r.), pozostał w Tarnopolu uczącw II Gimnazjum (od 1 IX 1908), a następnie w Wyższej Szkole Realnej (od 1909 r.) i ponowniew II Gimnazjum (1914), w czasie rosyjskiej okupacji miasta sprzedawał gazety, wydawał kartywidokowe i albumy oraz prowadził tajne nauczanie, następnie nauczyciel prywatnego gimnazjumw Kolegium oo. Jezuitów (1916-1918) i prywatnego Liceum ss. Józefitek, w 1917 r. aresztowanyi na jakiś czas wywieziony przez Rosjan, od 1918 r. w Krakowie, gdzie uczył w Seminarium Nauczycielskimi gdzie 25 XII 1950 r. zmarł; od 7 I 1911 r. żonaty z Zofią Gozdawa-Reklewską (zm.w Krakowie w wieku 103 lat w 1988 r.).
  24. Wiktor Frantz, ur. 30 XI 1904 r. w Tarnopolu, syn Ludwika (zm. w 1936 r.), adiunkta w tarnopolskimurzędzie podatkowym i Zofii z Kozarskich (zm. w 1919 r.), uczeń II Gimnazjum (matura 22 V 1923 r.) i drużynowy gimnazjalnej 2 Drużyny Harcerskiej im. T. Kościuszki, student na WydzialeFilozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (ukończył w 1932 r.), podchorąży rezerwypiechoty w Rawie Ruskiej (1929/30), redaktor „Skauta” we Lwowie, od 3 VII 1933 r. żonatyz Wandą Piskorską, mieszkał w Tarnopolu, w latach drugiej wojny światowej we Lwowie, a poII wojnie światowej w Krakowie, gdzie zmarł 26 VII 1980 r.
  25. Wacław Koczarski, tarnopolski kolejarz, członek TSL (1924), komitetu byłych więźniów ideowychz czasów ukraińskiej okupacji miasta (21 III 1929); syn Zbigniew, ur. 11 VIII 1909 r. w Tarnopolu,uczeń III Gimnazjum (1920-1930, matura 10 II 1931 r.). 26 Bolesław Szczygieł, ur. 4 II 1908 r. w Ławocznem, syn kolejarza tarnopolskiego, uczeń III Gimnazjumw Tarnopolu (1919-1927, matura 6 II 1928 r.), po drugiej wojnie światowej w Rzeszowie,gdzie zmarł w 1993 r.; Szczygieł Kazimierz, ur. 5 IX 1901 r. w Ławocznem, brat Bolesława, uczeńWyższej Szkoły Realnej w Tarnopolu (matura 14 VI 1923 r.), ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r., po drugiej wojnie światowej w Szczecinie.
  26. XII 1919 r. wice-superior kolegium (po ks. I. Miszkiewiczu), ponownie uszedł przed bolszewikamiz Tarnopola 10 VII 1920 r. do Lwowa (wrócił we wrześniu), później w Staniątkach, Starej Wsii Krakowie, kurator krakowskiego Stowarzyszenia św. Zyty w l. 1926-27 i katecheta, zmarł 24 IV 1939 r. w Krakowie.
  27. Krzyszkowski, kolejarz tarnopolski, maszynista, uległ wypadkowi kolejowemu pod Podwołczyskami(20 XII 1906); syn Bolesław, ur. 24 VIII 1908 r. w Tarnopolu, uczeń III Gimnazjum (1919-1928,matura 23 V 1928 r.), elew Podchorążówki, oficer WP, żołnierz kampanii wrześniowej 1939 r., jeniecoflagu, po drugiej wojnie światowej w Krakowie. 28 Michał Blicharski, ur. 27 VIII 1883 r. w Petrykowie k. Tarnopola, syn Antoniego i Franciszki z Dobrzańskich,kolejarz w Zagórzu (od 1907 r.), od 1917 r. w Tarnopolu, członek PPS (1909) i przewodniczącytarnopolskiego koła PPS, prezes Związku Zawodowego Kolejarzy (1929), w kampaniiwrześniowej 1939 r. służył w transporcie kolejowym, zginął w wypadku kolejowym pod Maksymówką 2 VIII 1941 r., pochowany w Tarnopolu; żonaty z Zuzanną z Paciorów (1890-1966), ojciecMariana (1910-1990), Wacława Waleriana (1912-1972), Czesława Eugeniusza (ur. 5 VII 1918 r.- autoraniniejszego zbioru wspomnień i słownika biograficznego tarnopolan), Zbigniewa (ur. w 1921 r.),Michaliny (Danuty; 1924-1981).
  28. VII 1912 r. w tarnopolskim kościele parafialnym), wikary parafii w Żółkwi, krótko kapelanw wojsku austriackim (1917), od 1 X 1917 r. wikary a następnie administrator tarnopolskiej parafii(proboszcz w l. 1918-1919), od 1 X 1919 r. we Lwowie: prefekt kleryków, katecheta w zakładachnaukowych, wicerektor Seminarium Duchownego, w latach 1931-1933 proboszcz i dziekan w Stanisławowie,biskup-sufragan lwowski (15 IX 1933 r.), 22 XI 1944 r. po śmierci abp B. Twardowskiegoarcybiskup metropolita lwowski, zmuszony opuścić swą metropolię w kwietniu 1946 r., urzędowałw Przemyślu, od 23 VII 1951 r. administrator archidiecezji krakowskiej, aresztowany przez UBP(XII 1952) musiał opuścić także Kraków, przebywał w Tarnowie, 2 XII 1956 r. powrócił do Krakowa,gdzie zmarł 15 VI 1962 r.
  29. Jan Kurz, ur. w 1870 r., kolejarz tarnopolski, emeryt, w latach okupacji niemieckiej volksdeutsch,aresztowany przez NKWD i zwolniony, członek TSL (1913-1931), zmarł w Tarnopolu w 1946 r.; KurzMarian, syn Jana i Heleny, uczeń Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Tarnopolu 1922--1930 (matura w 1931 r.), nauczyciel po drugiej wojnie światowej w Zabrzu, gdzie zmarł w 1975 r.
  30. Dębski, kolejarz tarnopolski, synowie: Adam, uczeń II Gimnazjum w Tarnopolu (1921-1929), Roman,też uczeń II Gimnazjum (1924-1934), przewodniczący tajnej organizacji uczniowskiej związanejz Obozem Wszechpolskim „NOGA” oraz córka Julia, ur. 18 V 1909 r. w Tarnopolu, uczennicaprywatnego Gimnazjum Żeńskiego Lenkiewiczowej (matura 27 V 1926 r.), harcerka.
  31. Kościuszko, kolejarz tarnopolski, prawdop. Tadeusz, w latach okupacji więziony we Lwowie, „karmił”wszy u Weigla, zm. na tyfus, i jego córka, ur. 5 I 1905 r. w Stanisławowie, uczennica prywatnegoGimnazjum Żeńskiego Lenkiewiczowej w Tarnopolu (1924/25, matura 8 VI 1925 r.)
  32. Porębski, kolejarz tarnopolski, synowie: Eugeniusz, uczeń Wyższej Szkoły Realnej (matura w 1907 r.)i Władysław, ur. 21 VI 1916 r. w Zagórzu k. Sanoka, uczeń I Gimnazjum w Tarnopolu (1926-1935,matura w 1935 r.), członek Sodalicji Mariańskiej, student Wydziału Teologii na Uniwersytecie JanaKazimierza we Lwowie, ksiądz rzymsko-katolicki, w 1944 r. w czasie napadu Ukraińców na probostwow Bursztynie ocalał dzięki matce, która zasłaniając go zginęła (23 pociski i pchnięcie bagnetem),po drugiej wojnie światowej w Przemyślu na emeryturze, zmarł 2 XII 1982 r., córka Helenauczennica prywatnego Gimnazjum Żeńskiego TSL w Tarnopolu (1923-1928, matura w 1928 r.)
  33. Zob. przyp. 24.
  34. Gostkowska, żona kolejarza, syn Zygmunt Gostkowski-Gozdawa, uczeń II Gimnazjum w Tarnopolu(matura 1908 r.), dr praw, auskulant Sądu Obwodowego (1914), sędzia sądu doraźnego (1931), wiceprezesSądu Okręgowego (1933).
  35. Adam Kawecki, ur. 1885, ksiądz rzymsko-katolicki (święcenia w 1910 r.), wikary tarnopolskiej parafii(od 1 sierpnia 1910 r. do 1917 r.), członek Koła TSL (1910-1914), po wojnie w Starym Sączu.
  36. Michał Mendys, kleryk seminarium duchownego we Lwowie, siostrzeniec wikarego parafii tarnopolskiej,ks. A. Kaweckiego, w czasie pierwszej wojny światowej z konieczności przebywał w Tarnopolu, utrzymywał się z korepetycji, a w roku 1916/17 nauczyciel geografii w prywatnym Gimnazjumw Kolegium oo. Jezuitów, po wojnie już nie wrócił na teologię.
  37. Infułat Twardowski, zob. przyp. 14.
  38. Eugeniusz Baziak, ur. 8 III 1890 r. w Tarnopolu, syn Józefa (zm. w styczniu 1933 r.), urzędnikatarnopolskiego Sądu Okręgowego i Franciszki Maderskiej (1869-1954), uczeń I Gimnazjum (1900--1908, matura 1 VI 1908 r.), słuchacz Wydziału Teologicznego uniwersytetu we Lwowie, wyświęconyna księdza 14 VIII 1912 r. przez biskupa Wł. Bandurskiego w Przemyślanach (msza prymicyjna
  39. Andrzej Stopka, góral zakopiański, mieszkaniec Tarnopola, nauczyciel j. polskiego w ruskim Gimnazjumim. Franciszka Józefa, w latach 1905-1914 r. działacz Koła TSL, Towarzystwa NauczycieliSzkół Wyższych i Towarzystwa Przyjaciół Młodzieży, za okupacji rosyjskiej miasta współzałożycieli kierownik prywatnego Gimnazjum Żeńskiego prof. F. Vogla (1916-1917), a następnie nauczycielprywatnego polskiego gimnazjum mieszczącego się w Kolegium oo. Jezuitów (1916/17), wobecokupacji niemieckiej (od lipca 1917 r.) opuścił Tarnopol; żona Zygmunta, syn Wiesław, późniejznany pod imieniem Andrzej, plastyk krakowski i córki.
  40. Stanisław Grzymalski, nauczyciel j. polskiego, niemieckiego i francuskiego w Wyższej Szkole Realnejw Tarnopolu (1909-1914), członek Koła TSL (1913-1914), szwagier prof. A. Stopki, od 7 X 1920 r. we Lwowie.
  41. Janusz Woźniakowski, uczeń II Gimnazjum w Tarnopolu (1920-1924, matura w 1924 r.), student UJi ASP w Krakowie, aresztowany przez Gestapo, zginął w KL Auschwitz k. Oświęcimia.
  42. Władysław Gomułka (1905-1982), pseud. „Wiesław”, członek WKP(b), I sekretarz KC PPR (1943--1948) i KC PZPR (1956-1970), odpowiedzialny za zapaść gospodarczą Polski i m. in. za wydarzeniagrudniowe roku 1970.
  43. Julian Karol Roguski (Ostoja-Roguski), ur. w 1842 r. w Warszawie, uczeń warszawskiego gimnazjum,student Wydziału Budowy Dróg i Mostów uniwersytetu w Gandawie, uczestnik powstaniastyczniowego, żołnierz oddziału Jeziorańskiego (m.in. bitwa pod Kobylanką), po studiach w Belgii osiadł w Tarnopolu, inżynier, budowniczy linii kolejowych, wraz z żoną Zofią byli jedną z 14 parchrzestnych uroczystości poświęcenia sztandaru Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” dnia 2 VI 1892 r. w Tarnopolu.
  44. Michał Kalman, ur. 16 VIII 1863 r. w Trenczynie (Słowacja), wstąpił do Towarzystwa Jezusowego
  45. Józef Rajmund Schmidt, ur. 12 VIII 1866 r. w Tarnopolu, syn Rajmunda (1834-1901) adwokatai burmistrza miasta Tarnopola (1868-1872) oraz Emilii z Wurstów, uczeń gimnazjum w Brzeżanach,student uniwersytetu we Lwowie, dr praw, od 1902 r. sędzia w Tarnopolu, z-ca prokuratora miasta(1902-1906), prezes Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, współzałożyciel Towarzystwa OchronyPolskiego Handlu i Przemysłu (Towarzystwo Pomocy Przemysłowej) oraz tarnopolskiej KomendySkautowej, członek Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego (od 1913 r.), poseł do sejmugalicyjskiego (w 1913 r.), w czasie okupacji rosyjskiej miasta przebywał we Wiedniu (1914-1917), po powrocie współzałożyciel Organizacji Narodowej na powiat tarnopolski i jej prezes oraz reprezentantkrakowskiej Polskiej Komisji Likwidacyjnej, 29 III 1919 r. na krótko aresztowany przezUkraińców i osadzony w Kolegium oo. Jezuitów zamienionym na więzienie, a następnie w Złoczowie(torturowany), skąd w czasie odwrotu wojsk ukraińskich uciekł do Lwowa, w czasie inwazjibolszewickiej przebywał w Krakowie, po powrocie komisarz rządowy Rady Powiatowej w Tarnopolu(1919-1921), przewodniczący Komitetu byłych więźniów ideowych czasów ukraińskichw mieście (21 III 1929), radny miasta (27 VI 1929), zmarł 17 IX 1930 r. w Tarnopolu.
  46. Marian Nieć, ur. 2 II 1883 r. w Ropczycach, syn Ludwika i Gabrieli, inżynier kolejowy w Tarnopolu,członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1913-1914), Polskiej Organizacji Wojskowej(1918-1919), na wiecu (18 II 1918) w Złoczowie wystąpił przeciwko zawartemu pokojowi wBrześciu, nie podpisał deklaracji lojalności władzom ukraińskim, 25 III 1919 r. aresztowany podzarzutem przynależności do tajnej organizacji i działalności na szkodę władz ukraińskich, więzionyi torturowany na zamku w Złoczowie, został rozstrzelany 1 IV 1919 r.
  47. Ignacy Miszkiewicz, ur. 5 III 1856 r. we Lwowie, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego 4 VIII 1870 r.w Starej Wsi (nowicjat), święcenia kapłańskie otrzymał 6 VII 1884 r. w Krakowie, wychowawcaw konwikcie tarnopolskim (1878-88) i jego rektor w l. 1890-95, 1899-1902, prefekt generalny dospraw obyczajów konwiktu w Chyrowie (1886-89), prokurator i minister w Chyrowie (1895-96),sekretarz prowincjała, superior we Lwowie, w Stanisławowie (1906) i Zakopanem (1908-1911),superior (1911-1915) jezuickiego kolegium w Tarnopolu, uwięziony z innymi i wywieziony przezRosjan do więzienia w Kijowie (grudzień 1915 r.), powrócił w czerwcu 1918 r. i pozostał w Kolegiumoo. Jezuitów (z dwoma braćmi: Podgórskim i Kralem), w czasie rządów ukraińskich w mieściemianowany superiorem w Krakowie (1919-22) opuścił Tarnopol 29 XII 1919 r., później rektorw Kaliszu, wice-superior w Staniątkach i superior w Zakopanem; moderator Sodalicji Dzieci Maryiwe Lwowie, pierwszy kurator Stowarzyszenia św. Zyty (powstało w 1901 r.) przy kościele NiepokalanegoPoczęcia NMP w Tarnopolu i w Zakopanem „na Górce”, zmarł 27 III 1931 r. w Krakowie.
  48. Ciokan, dr praw, ukraiński adwokat w Tarnopolu, komendant okręgowy miasta w okresie okupacjiukraińskiej miasta (1918-1919), odpowiedzialny za aresztowania Polaków i m. in. śmierć członkówPOW Jerzego Dmytrowa i Rudolfa Popiela, później w Złoczowie.
  49. Jerzy Dmytrów, ur. 1 X 1892 r. w Tarnowie, grekokatolik, syn Ukraińca Konstantego, prof. gimnazjalnegow Tarnowie i Tarnopolu (zm. w 1902 r.) oraz Polki, uczeń tarnopolskiego I Gimnazjum(1902-1911, matura 10 VI 1911 r.), absolwent filozofii Uniwersytetu Lwowskiego, członek TowarzystwaGimnastycznego „Sokół” i Koła TSL w Tarnopolu, XII Drużyny Strzeleckiej, żołnierz LegionówPolskich od 1914 r. (po kryzysie przysięgowym i traktacie brzeskim ukrywał się w Tarnopolu),współzałożyciel POW w Tarnopolu (luty 1918 r.), w wyniku wewnętrznego sporu (luty 1919 r.)i podejrzeń pozbawiony komendy tarnopolskiej POW, uwięziony przez Ukraińców 25 III 1919 r.,po torturach skazany (wraz z R. Popielem) na śmierć i rozstrzelany 4(5) V 1919 r., po uwolnieniumiasta i ekshumacji zwłok na miejscu kaźni, uroczyście pochowany wraz z R. Popielem 2 VI 1919 r.na cmentarzu Mikulinieckim w Tarnopolu.
  50. Rudolf Popiel, ur. 16 VI 1894 r. w Nowosielcach k. Borszczowa, pracownik zakładu fotograficznegoBrunona Kaliszewskiego w Tarnopolu, członek tarnopolskiej XII Drużyny Strzeleckiej (1913--1914), od 21 VIII 1914 r. żołnierz Legionów Polskich, po traktacie brzeskim ukrywał się w Tarnopolu,współzałożyciel tarnopolskiej POW (od lutego 1918 r.), aresztowany przez Ukraińców 25 III 1919 r., skazany na karę śmierci (wraz z Jerzym Dmytrowem) i rozstrzelany na dziedzińcu tarnopolskiegobudynku sądowego 4(5) V 1919 r., po uwolnieniu miasta uroczyście pochowany wrazz J. Dymytrowem w centralnej części tarnopolskiego cmentarza Mikulinieckiego.
  51. Ksiądz Baziak, zob. przyp. 38
  52. Konstanty Maria Żukiewicz, ur. 11 II 1874 r. w Steniatynie k. Sokala, Dominikanin, święcenia kapłańskie
  53. Konstanty Mironowicz, Rusin, sędzia Sądu Obwodowego w Tarnopolu (1900-1914), adwokat,obrońca w procesach politycznych czasów ukraińskiej okupacji miasta, m. in. J. Dmytrowa i R. Popielaw 1919 r., po wojnie emerytowany radca sądowy, zmarł 12 IX 1928 r. w Tarnopolu.
  54. Stanisław Czykaluk, Rusin, dr praw, asesor magistratu, adwokat tarnopolski, jeden z dyrektorówruskiego Towarzystwa Zaliczkowego i członek dyrekcji Kasy Oszczędnościowej, członek wielu towarzystwruskich i polskich m. in. Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Tarnopolu, Koła TSL(do sierpnia 1903 r.), obrońca chłopów w 1902 r. (tzw. strajk rolny), twórca statutu StowarzyszeniaRękodzielników Polskich „Gwiazda” (1904), radny miasta (1908), skarbnik Towarzystwa Męskiegośw. Wincentego a Paulo (1909), obrońca członków POW J. Dmytrowa i R. Popiela (1919), przejściowyburmistrz miasta po odejściu Ukraińców, asesor (1913), obrońca wojskowy (od 1922 r),zastępca członka komisji wyborczej (1922), członek „Kasyna” miejskiego (1926), zmarł 31 XII 1926 r. w Tarnopolu.
  55. „Abrahamczycy” – żołnierze gen. Romana Abrahama (zob. przyp. 15), w 1919 r. dowódcy kawaleriipolskiej w Małopolsce Wschodniej.
  56. Rejon walk wokół Czortkowa, stanowiących przełomowy fragment trwającej od listopada 1918 r.wojny polsko-ukraińskiej i główny teatr wojenny wiosennej i letniej ofensywy wojska polskiego,w czasie której na krótko odzyskano Tarnopol (1 VI 1919) utracony już 8 czerwca i ponownie odzyskanypo ciężkich walkach o miasto 15 czerwca; bitwy rozegrane w dniach 28 VI – 17 VII 1919 r.pomiędzy oddziałami armii polskiej dowodzonej na froncie Małopolski Wschodniej przez gen.Wacława Iwaszkiewicza a oddziałami Ukraińskiej Armii Galicyjskiej (UHA), Zachodnio-ukraińskiejRepubliki Ludowej (ZURL) dowodzonymi przez gen. Oleksandra Hrekowa (Grekow); 19 VII 1919 r. zawarto w Czortkowie rozejm, 22 sierpnia w Warszawie polsko-ukraińskie porozumienie,a 1 IX 1919 r. zawieszenie broni ustalające na Zbruczu polsko-ukraińską linię demarkacyjną (24 IV 1920 r. podpisano konwencję wojskową z kijowskim rządem URL gen. Semena Petlury).
  57. Kazimierz Wach, ur. 5 I 1874 r. w Zbarażu, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego 7 IX 1894 r. w StarejWsi (nowicjat), święcenia kapłańskie otrzymał 14 IV 1906 r. w Krakowie, wychowawca w Chyrowie,operariusz i kaznodzieja w Starej Wsi, Zakopanem, Czerniowcach, Nowym Sączu, Krakowie,Stanisławowie i w Warszawie, w latach 1914-1915 i 1918-1919 pracował w Tarnopolu, katechetatarnopolskiej szkoły dla dziewcząt (1918), 13 VI 1919 r. uciekł do Lwowa przed Ukraińcami, skądwrócił w drugiej połowie lipca, wkrótce przeniesiony, w latach 1926-1941 spowiednik w kościeleNMP na Starym Mieście w Warszawie, 3 X 1939 r. na krótko aresztowany przez Niemców i osadzonyna Pawiaku, zmarł 8 V 1941 r. w Warszawie.
  58. Wojciech Podgórski, ur. 6 IV 1858 r. w Lewnowie k. Tarnowa, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego
  59. Jakób Kral (Jakub), ur. 17 V 1861 r. w Lachowicach, woj. krakowskie, wstąpił do TowarzystwaJezusowego 10 VII 1891 r. w Starej Wsi (nowicjat), ogrodnik i zakrystian w Starej Wsi, Chyrowiei w l. 1914-1915 w Kolegium oo. Jezuitów w Tarnopolu, wywieziony wraz z innymi przez Rosjanw grudniu 1915 r. do więzienia w Podwołczyskach, a potem w Kijowie, powrócił do kraju w 1918 r.,ogrodnik w Chyrowie i Starej Wsi, gdzie zmarł 19 XII 1941 r.
  60. Łucjan Tokarski, ur. w 1887 r., dr teologii, ksiądz rzymsko-katolicki (święcenia w 1910 r.), od lipca 1917 r. w Tarnopolu, tymczasowy kierownik III Gimnazjum (do 9 XII 1917 r.), wspierał oo. Jezuitóww pracy duszpasterskiej czasu wojny, katecheta III Gimnazjum (1919-1926) i kierownikPrywatnego Seminarium Nauczycielskiego żeńskiego TSL, a potem kierownik Prywatnego SeminariumNauczycielskiego Żeńskiego Komitetu Obywatelskiego (1927), opiekun harcerstwa (hufcowyHufca Męskiego), członek Koła TSL w Tarnopolu (1924-1929), zamordowany przez Niemcóww Stanisławowie wraz z pięcioma innymi księżmi w 1941 r.
  61. Kazimierz Gutwiński, ur. w 1874 r., ksiądz rzymsko-katolicki (święcenia w 1897 r.) w Tarnopolu,katecheta szkoły wydziałowej żeńskiej (1904-1908), szkoły ćwiczeń (1908-1914) i SeminariumNauczycielskiego, członek Koła TSL (1904-1935), wspierał oo. Jezuitów w czasie wielkiej wojny,a potem rektor ich kościoła (6 V 1921 r.), od 16 II 1935 r. na emeryturze, a od 1939 r. w Krakowie,gdzie zmarł 24 VIII 1954 r.
  62. Biskup B. Twardowski, zob. przyp. 14
  63. Marian Szamota, ur. 1860 r., od 1882 r. ksiądz rzymsko-katolicki, proboszcz w Kozłowie k. Tarnopola,wywieziony w 1916 r. w głąb Rosji, od września 1919 r. proboszcz parafii tarnopolskiej, choryna tyfus zmarł 27 II 1921 r. w Tarnopolu.
  64. Aleksander Uram, ur. 9 IV 1844 r. w Tarnowie, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego 15 XI 1864 r.,święcenia kapłańskie otrzymał 25 VII 1875 r., prefekt Konwiktu oo. Jezuitów w Tarnopolu w 1872 r.i ponownie w 1890 r., katecheta szkolny na terenie parafii tarnopolskiej, w czasie okupacji rosyjskiejmiasta w 1915 r. nie wywieziony z innymi, pozostał pod opieką oo. Dominikanów, zmarł 25 VI 1925 r. w Chyrowie.
  65. Ignacy Mellin, ur. 19 IX 1852 r. w Orłowie w diecezji chełmińskiej, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego
  66. Franciszek Zygmunt, ur. 31 VIII 1872 r. w Brzozie Królewskiej, diecezja Przemyska, wstąpił do TowarzystwaJezusowego 20 IX 1889 r. w Starej Wsi (nowicjat), święcenia kapłańskie otrzymał 17 IV 1904 r. w Krakowie, wychowawca w Zakładzie oo. Jezuitów w Chyrowie (1897-1911), kaznodziejai operariusz w Krakowie, Lwowie i od 1913 r. w Tarnopolu, w tarnopolskim Kolegium Jezuickim,w grudniu 1915 r. wywieziony przez Rosjan wraz z innym do Kijowa, wrócił w 1917 r., moderatorSodalicji Mariańskiej, wystąpił z zakonu 18 VIII 1919 r. w Cieszynie, dalsze losy nieznane.
  67. Antoni Korytko, ur. 28 IX 1842 r. we Lwowie, do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 30 XII 1864 r.w Starej Wsi (nowicjat), w l. 1866-1915 z przerwami na pobyt w Starej Wsi (1883-85) i Chyrowie(1888-90), infirmarz i kapliczny w tarnopolskim Konwikcie oo. Jezuitów, wywieziony wraz z innymiprzez Rosjan w 1915 r. do więzienia w Kijowie, gdzie zmarł 22 IV 1916 r.
  68. Właśc. Józef Nawałka (tu wymieniony jako Franciszek), ur. 8 III 1855 r. w Pisarach, diecezja krakowska,do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 11 VIII 1889 r. w Starej Wsi (nowicjat), krawiec i furtianw tarnopolskim Kolegium oo. Jezuitów w l. 1891-1906 i 1914-1915, wywieziony 19 XII 1915 r.z innymi przez Rosjan do więzienia w Kijowie, gdzie zmarł 16 XI 1916 r.
  69. Zob. przyp. 59
  70. Włodzimierz Stefan Piątkiewicz, ur. 26 XII 1865 r. w Odrzykoniu k. Krosna, wstąpił do TJ 8 VIII 1880 r. w Starej Wsi (nowicjat), studiował w Chyrowie, Tarnopolu (1887-1888) i teologię w Krakowie,gdzie otrzymał 26 VI 1892 r. święcenia kapłańskie, profesor j. łacińskiego w Chyrowie (1888--90) i teologii w Krakowie (1894-1902), superior Jezuitów we Lwowie (1902-1904), rektor ich Domuw Krakowie (1906-1908), wice-prowincjał i prowincjał (1908-1912 i w latach wojny), superiorm.in. w Stanisławowie, Krakowie i Albertynie, organizator wschodniej gałęzi zakonu w obrządkugrecko-słowiańskim (tzw. misja wschodnia), moderator Sodalicji Dzieci Maryi we Lwowie, pisarzteologiczny i tłumacz poezji, współpracownik redakcji „Przeglądu Powszechnego” (1890-1898),zmarł 23 III 1933 r. w Albertynie; brat Aleksander (1869-1020) też zakonnik, ksiądz i profesor TJ.
  71. Morawski Ludwik, ur. 29 IV 1861 r. w Koninie (Wielkopolska), ksiądz rzymsko-katolicki, do TJwstąpił 9 XII 1878 r. w Starej Wsi (nowicjat), święcenia kapłańskie uzyskał 15 VII 1895 r. w Krakowie,wychowawca w Chyrowie (1888-93), operariusz m. in. w Tarnopolu w l. 1898-99 i 1917-18,Kołomyi (1901-11 i 1921-22), Nowym Sączu (1911-12), minister i prokurator w Krakowie (1912--15 i 1918-20), Chyrowie (1915-16), Starej Wsi (1916-17) i Kaliszu (1920-21), zmarł 29 I 1923 r.w Krakowie.
  72. Stanisław Sopuch, ur. 22 IV 1869 r. w Kożuchowie k. Strzyżowa, do Towarzystwa Jezusowegowstąpił 24 VII 1884 r. w Starej Wsi (nowicjat), słuchacz filozofii w Tarnopolu (1888-1891) i teologiiw Krakowie (1894-1897), gdzie otrzymał święcenia kapłańskie 4 VII 1897 r., wychowawcaw Zakładzie oo. Jezuitów w Chyrowie (1891-1894), od 1899 r. we Lwowie (operariusz, kaznodziejai superior rezydencji oo. Jezuitów oraz Domu Rekolekcyjnego), przewodnik duchowy Bractwa DobrejŚmierci przy kościele św. Barbary w Krakowie (1899-1900) i we Lwowie (1901-1905, 1907--1909), organizator stowarzyszeń robotniczych w Krakowie i Lwowie, w latach I wojny światowejdeportowany przez Rosjan do Kijowa, w l. 1919-1926 prowincjał galicyjski oo. Jezuitów w Polsce,w l. 1935-1938 prowincjał wielkopolski, superior w Kaliszu i Łodzi, w l. 1939-1940 więziony przezNiemców, zmarł 26 II 1941 r. w Warszawie.
  73. Jacek Tylka, ur. 8 VIII 1857 r. w Cichem k. Nowego Targu, syn Jana i Katarzyny, ukończył SeminariumDuchowne w Tarnowie, gdzie 29 VI 1880 r. otrzymał święcenia kapłańskie, po studiachw Wiedniu prof. dogmatyki w tarnowskim Seminarium Duchownym (1883-1901), wstąpił do TowarzystwaJezusowego 14 VIII 1901 r. w Starej Wsi (nowicjat), operariusz, kaznodzieja i spowiednikwe Lwowie (tam też przewodnik duchowy Bractwa Dobrej Śmierci w l. 1905-1907), Opawie,Krakowie, Stanisławowie, Czerniowcach, Tarnopolu (1919-1920), gdzie od 1 I 1920 r. pełnił w Kolegiumoo. Jezuitów funkcję operariusza (10 VII 1920 r. uciekł z miasta przed bolszewikami) orazPiotrkowie, misjonarz w Saksonii wśród robotników sezonowych, zmarł we Lwowie 8 V 1925 r.
  74. Feliks Cosel (Cozel, Zosel), ur. w 1847 r. w Dunajowie, ksiądz Towarzystwa Jezusowego (święceniaw 1878 r.), kierownik duchowy lwowskiego Bractwa Dobrej Śmierci (29 VIII 1886-25 IX 1887),wychowawca w Chyrowie, gdzie też kierował teatrem w roku szkolnym 1894-95, w 1901 r. założyłi prowadził Sodalicję Pań przy kościele św. Ducha w Nowym Sączu, od 6 I 1920 r. pełnił funkcjęoperariusza zakonnego w Kolegium oo. Jezuitów w Tarnopolu, w czasie okupacji bolszewickiej 1920 r. pozostał w mieście, opiekując się wraz z księdzem Czajkowskim kościołem i kolegium jezuitów,Tarnopol opuścił dopiero w 1925 r., zmarł 18 I 1928 r. w Starej Wsi.
  75. Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański (1871-1922), syn powstańca styczniowego i zesłańca, ur.w Omsku (zachodnia Syberia), zawodowy oficer piechoty rosyjskiej (1892), generał major (1914)armii rosyjskiej, uczestnik interwencji w Chinach (powstanie bokserów 1900 r.), wojny rosyjsko--japońskiej (Port Artur) i pierwszej wojny światowej, od listopada 1917 r. d-ca 3 Dywizji StrzelcówPolskich I Korpusu Polskiego gen. J. Dowbor-Muśnickiego, od 31 X 1918 r. gen. WP, od wiosny 1919 r. naczelny dowódca wojsk polskich w Galicji (Małopolsce) Wschodniej, uczestnik wojnypolsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej 1920 r., zmarł w Warszawie.
  76. Włodzimierz Halka-Ledóchowski (1866-1942), stryjeczny bratanek kardynała i prymasa PolskiMieczysława Halka-Ledóchowskiego, wice-prowincjał (1901) i prowincjał galicyjski (od 1902 r.)Towarzystwa Jezusowego, 11 II 1915 r. wybrany (XXVI Kongregacji Generalnej w Rzymie) 26przełożonym generalnym, generał zakonu oo. Jezuitów w l. 1915-1942, w 1920 r. zamknął Kolegiumoo. Jezuitów w Tarnopolu przenosząc Dom zakonny na kresy północno-wschodnie Rzeczpospolitej,zmarł w Rzymie.
  77. Konstanty Czajkowski (Czaykowski), ur. 7 VIII 1859 r. w Niemirowie na Podolu, wstąpił do TowarzystwaJezusowego 30 VII 1876 r., (święcenia kapłańskie 15 VII 1886 r.), konwiktor i operariusz Domu tarnopolskiego, profesor, wykładowca j. francuskiego, angielskiego, greckiego, logiki i matematykiw Kolegium Jezuitów w Tarnopolu (też w Nowym Sączu i Starej Wsi), głosił rekolekcje,w czasie okupacji miasta przez bolszewików pozostał pilnując Kolegium, członek red. „PrzegląduPowszechnego” w Krakowie (1892-1917) i komisji historycznej nauk matematyczno-przyrodniczychAU, kapelan więzienny w Krakowie, operariusz Konwiktu w Starej Wsi, gdzie zmarł 2 I 1930 r.
  78. Andrzej Kamieński, ksiądz Towarzystwa Jezusowego, przebywał w Tarnopolu od początku I wojnyświatowej w 1914 r., autor „Wspomnień” w rękopisie (Archiwum Prowincji Małopolskiej TJ).
  79. Skałat, miasto powiatowe nad Zbruczem w województwie tarnopolskim, chodzi tu o ochotnikówżołnierzyczłonków organizacji „Strzelca” z tego miasta (później stanica Korpusu Ochrony Pogranicza KOP).
  80. Ignacy Miszkiewicz, zob. przyp. 47.
  81. Józef Bilczewski (1860-1923), słuchacz Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej,Wydziału Teologicznego UJ i uniwersytetu w Wiedniu (doktor teologii 1886 r.), UniwersytetuGregoriańskiego w Rzymie (archeologia starochrześcijańska) i paryskiego InstytutuTeologicznego (teologia dogmatyczna), od 1888 r. wikariusz i katecheta w Kętach i w Krakowie(też suplent katechety w Gimnazjum św. Anny), w 1890 r. habilitowany na UJ z dogmatyki fundamentalnej,od 1891 r. profesor nadzwyczajny i szef katedry dogmatyki szczegółowej Wydziału Teologicznegouniwersytetu we Lwowie (od 1893 r. profesor zwyczajny), dziekan wydziału (1896/97)i rektor uniwersytetu (1900), 17 XII 1900 r. mianowany przez Leona XIII metropolitą arcybiskupemlwowskim (20 stycznia 1901 r. w Katedrze lwowskiej otrzymał sakrę biskupią z rąk kardynała JanaPuzyny), zmarł 20 III 1923 r. we Lwowie, pochowany na cmentarzu Janowskim; 26 VI 2001 r. beatyfikowanyprzez Jana Pawła II w czasie jego wizyty we Lwowie, kanonizowany przez BenedyktaXVI w Rzymie 23 X 2005 r.
  82. Strypa, rzeka, prawy dopływ Dniestru (rejon miast Buczacz i Zborów), w l. 1915-1916 linia frontumiędzy wojskami rosyjskimi a austro-węgierskimi, w sierpniu 1920 r. linia obrony przed bolszewikamisojuszniczej armii Ukraińskiej Republiki Ludowej gen. Omelianowicza-Pawlenki.
Artykuł nie posiada rozwiązanych cytowań