×

Serwis używa ciasteczek ("cookies") i podobnych technologii m.in. do utrzymania sesji i w celach statystycznych. • Ustawienia przeglądarki dotyczące obsługi ciasteczek można swobodnie zmieniać. • Całkowite zablokowanie zapisu ciasteczek na dysku komputera uniemożliwi logowanie się do serwisu. • Więcej informacji: Polityka cookies OPI PIB

×

Regulamin korzystania z serwisu PBN znajduję się pod adresem: Regulamin serwisu

Szukaj wśród:
Dane publikacji

Efekt Kapicy-Diraca

Artykuł
Czasopismo : FIZYKA W SZKOLE   Tom: 288, Zeszyt: 1, Strony: 21-25
2007 polski
Cechy publikacji
-
  • Oryginalny artykuł naukowy
  • Zrecenzowana naukowo
Dyscypliny naukowe
-
Fizyka
Słowa kluczowe
-
Abstrakty ( polski )
-
Cząstki elementarne mogą zachowywać się jak fale. Wiadomo, że światło ma naturę korpuskularno-falową (np. efekt fotoelektryczny i doświadczenie Younga). Louis de Broglie w swojej rozprawie doktorskiej wysunął hipotezę, że również elektrony zachowują się jak fale. Teza ta została potwierdzona doświadczalnie przez Davissona i Germera w styczniu 1927 r., którzy zaobserwowali dyfrakcję elektronów na siatce krystalicznej, czyli na okresowej strukturze materii. W tym samym roku niezależne doświadczenie potwierdzające falową naturę elektronów wykonał George Thomson. Badał on dyfrakcję elektronów na substancjach polikrystalicznych metodą podobną do badania dyfrakcji promieni rentgenowskich (metoda Debey'a-Hulla-Scherrera). Wkrótce potem, w artykule napisanym w 1933 r., Kapica i Dirac zasugerowali, że zjawisko dyfrakcji elektronów powinno zachodzić też na innej strukturze okresowej, jaką jest stojąca fala elektromagnetyczna. Zjawisko to zostało nazwane efektem Kapicy-Diraca. Jest to zjawisko zbliżone w swej naturze do dyfrakcji światła na siatce krystalicznej, ale w tym przypadku role fal i materii są odwrócone - elektrony ulegają ugięciu oddziałując z okresową strukturą fali świetlnej.
Bibliografia
-
  1. L. de Broglie, Wave and quanta, Nature (London) 112, 540, 1923.
  2. C. Davisson, L. H. Germer, The scattering of electrons by a single crystal of nickel, Nature 119, 558, 1927.
  3. P. L. Kapitza, P. A. M. Dirac, The reflection of electrons from standing light waves, Proc. Camb. Phil. Soc. 29, 297, 1933.
  4. D. L. Frelmund, K. Aflatooni, H. Batellan, Observation of the Kapitza-Dirac effect, Nature 413, 142, 2001.
  5. H. Batellan, The Kapitza-Dirac effect, Contemporary Physics 41, 369, 2000.
  6. J. Mostowski, Efekt Kapicy-Diraca zaobserwowany, Postępy Fizyki 53 (4), 221, 2002.
  7. Encyklopedia fizyki współczesnej, PWN, Warszawa, 1983.
Zacytuj dokument
-