×

Serwis używa ciasteczek ("cookies") i podobnych technologii m.in. do utrzymania sesji i w celach statystycznych. • Ustawienia przeglądarki dotyczące obsługi ciasteczek można swobodnie zmieniać. • Całkowite zablokowanie zapisu ciasteczek na dysku komputera uniemożliwi logowanie się do serwisu. • Więcej informacji: Polityka cookies OPI PIB

×

Regulamin korzystania z serwisu PBN znajduję się pod adresem: Regulamin serwisu

Szukaj wśród:
Dane publikacji

Wolność i soborowość prawosławia a współczesny kryzys antropologiczny

Rozdział
2017 polski
Liczba arkuszy: 0,8
Cechy publikacji
-
  • Rozdział w książce
  • Zrecenzowana naukowo
  • Konferencyjna
Tłumaczenie tytułu
-
Freedom and Conciliarity of the Eastern Orthodox Church and the Contemporary Anthropological Crisis
Dyscypliny naukowe
-
Nauki teologiczne
Słowa kluczowe
-
Dane konferencji
-
  1. I Międzynarodowy Kongres Ekumeniczny I Międzynarodowy Kongres Ekumeniczny "Lublin - miasto zgody religijnej"
  2. 2017-10-29 - 2017-10-31
  3. Lublin, Polska
Abstrakty ( polski )
-
«Soborowość» (gr. καθολικὴν, ros. соборность) jest jednym z najważniejszych terminów w prawosławnej eklezjologii. W pierwszym rzędzie wskazuje on na powszechność i ekumeniczność Kościoła, jego jedność, jedność w wielości, wspólne życie w jednej prawdzie. W soborowości każdy członek Kościoła, jak i wszyscy razem, trwają w jedności z całością Kościoła. Soborowość jest duszą prawosławia, jednością w miłości i wolności, która realizuje się w Kościele rozumianym jako Ciało Jezusa Chrystusa. Termin «soborowość» odgrywa również też bardzo ważną rolę w rozumieniu człowieka jako osoby. Już w samym określeniu osoby za pomocą greckiego słowa prosopon (gr. πρόσωπον) ujawnia się pewna jej istotna właściwość, bez której mówienie o soborowości jako takiej nie miałoby sensu. Tą cechą jest jej naturalna zdolności do bycia w relacji. Oznacza to, że osoba ludzka, pojmowana jako wydarzenie relacyjne i swoisty sposób istnienia, jest nieustannie objawiana i aktualizowana. Przestrzenią, w której to się dokonuje, jest każda ludzka społeczność, w szczególności zaś wspólnota Kościoła, będąca wspólnotą prawdy, miłości i wolności w Bogoczłowieku Jezusie Chrystusie i w Duchu Świętym. Dlatego właśnie w Kościele, którego cechą jest jedność i soborowość, człowiek może doświadczyć wyzwolenia od ograniczeń swego «ja» i realizować swoje powołanie do stania się hipostazą, czyli osobowym bytem przebóstwionym. W Kościele ma on szansę przezwyciężenia niemocy spowodowanej nasiąknięciem zatrutymi sokami fałszywej, zamkniętej na innego człowieka, egoistycznej i skoncentrowanej wyłącznie na sobie jednowymiarowej prosopon. Zażegnanie kryzysu antropologicznego organicznie wiąże się zatem z charakterystyczną dla prawosławia ideą realizowanej w miłości i wolności soborowości, która odzwierciedla to, co w człowieku jest najbardziej głębokie, a jednocześnie indywidualne i wspólne. Misją Kościoła jest zatem poruszyć i natchnąć każdą ludzką duszę ideą prawdziwego rozumienia soborowości, która napełniona treścią miłości i wolności uskrzydli ją do odnowienia relacji z Bogiem, drugim człowiekiem i całym stworzeniem (kosmosem), aby „Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15, 28).
Abstrakty ( angielski )
-
«Conciliarity» (Greek καθολικoν, Russian соборность) is one of the most important terms in Orthodox ecclesiology. First of all, it points to the universality and ecumenicity of the Church, its unity, unity in diversity, and common life in one truth. In conciliarity, every member of the Church, as well as all collectively, are in unity with the whole Church. Conciliarity is the soul of Orthodoxy, unity in love and freedom, which is realized in the Church understood as the Body of Jesus Christ. The term «conciliarity» also plays a very important role in the understanding of man as a person. The very definition of a person by the Greek word prosopon (Greek πρόσωπον) reveals one of its essential qualities, without which speaking of the conciliarity as such would not make sense. This is the person’s natural ability to be in a relationship. It means that the human person, understood as a relational event and a particular way of being, is continually revealed and actualised. The space in which this happens is every human community, especially the community of the Church, as a community of truth, love, and liberty in the God-man Jesus Christ and in the Holy Spirit. That is why in the Church characterized by unity and conciliarity, one can experience liberation from the limitations of his «self» and pursue his vocation to become a hypostasis, i.e. a personal divinised being. In the Church, one has the chance to overcome the infirmity caused by absorbing the poisoning juices, of deceitful, closed to another human, egoistic and exclusively focused on oneself, one-dimensional prosopon. The end of the anthropological crisis is organically connected with the characteristic of the Orthodox faith’s idea of conciliarity, realised in love and liberty, which reflects what is deepest in the human being and, at the same time, what is individual and common. The mission of the Church is to move and inspire every human soul with the idea of a true understanding of conciliarity, which filled with the contents of love and freedom, will inspire it to renew the relationship with God, the other man, and all creation (the cosmos), “so that God my be all in all” (1 Cor 15:28).
Zacytuj dokument
-